Piętnaście lat temu nie było tu mnie.
Nawet nie pamiętam naszej ostatniej rozmowy. A tyle Ci zawdzięczam.
Nie mogłem życie napisało inny scenariusz mnie i Tobie. Nasze drogi rozeszły się.
Ale wierzę,że kiedyś tam gdzieś spotkamy się.
Oczekuj mnie.
Pan Bóg kazał się dzielić.
Mówi się,że człowiek jest tyle wart ile w życiu zrobi dobrego.
Niech i tak będzie. Czasem trzeba komuś podać rękę.
Nadchodzi taki dzień jak dziś i chce mi się wyć i pić...
Nie wiem dlaczego tak się dzieje ale od razu zmienia mi się nastawienie do życia, A to dopiero początek A właściwie koniec lata.
Dwadzieścia pięć lat robi jednak kolosalna różnice.
Następnym razem myślę że wjade...
Na Ślęże
Jeszcze rok temu bym powiedział nie to niemożliwe.
96 km po górach A jednak.
Szkoda , że żyje się tylko raz.
Za błędy pewnie nie raz przyjdzie jeszcze mi zapłacić.
Jedno z ostatnich zdjęć w tym roku.
Jutro wyjazd.
Pogoda w kartkę jak dwa lata temu...więcej pada.
Waga rośnie...
Pięć dni pobytu za mną.
Pogoda zaskakuje. Zimno.
Po dwóch latach nieobecności niewiele się zmieniło.
Następny urlop konieczne na przełomie lipca i sierpnia.
Za moment będą spadać mirabelki z drzewa.
Jadę droga z Lutyni i mijam te same drzewa co wydawało by się, że miałem je Tak niedawno.
Czas po prostu Tak biegnie nieubłaganie do przodu.
Zaraz urlop i po wakacjach. Zacznie się szkoła później święta....i tak moja rok za rokiem.
Dzieciaki wyjechały.
Teraz mieć tylko wolne...żeby naładować akumulatory ale za dobrze by było.
Chwla dla siebie i na nocke.
Znalazłem świetne miejsce na zachód słońca.
Tu można się rozmażyć i na chwilę zapomnieć o całej reszcie.
Dzień co raz dłuższy.
Rano słońce.
Po wczorajszym zimowym klimacie w górach aura iscie wiosenna.
8 marca.
Dzień Kobiet.
Dostałem nową szansę z nową czystą kartą. Teraz muszę zapracować na swoją nienaganną opinię.
O mały włos i wszystko by się skończyło A co człowiek jest wart bez pracy?jest nikim.
Może w końcu coś dotrze do tej pustej łepetyny?
W końcu kupiłem.
Trafiłem na okazję. Świetnie leży w dłoniach. Teraz tylko czas i chęci żeby nie było jak do tej pory, że wszystko przykrył kurz...
Czas szukać jakieś nowej pracy.
Czasem ciężko podjąć decyzję, ale tak dłużej być nie może.
Dziś przejechane kolejne 25km w tym roku.
Wreszcie pogoda pozwoliła żeby ruszyć z kopyta.
Muszę o tym napisać.
Waga spadła w końcu poniżej 88 kg.
Ile mnie to kosztowało wysiłku i potu,ale warto było.
Gołym okiem widzę efekty i do tego chce mi się żyć. Co najważniejsze to rower...bez tego nie wyobrażam sobie życia.
W końcu po prawie trzech miesiącach udało mi się wsiąść i zrobić trochę więcej niż 10 km.
Zupełnie inne podejście do życia jak się tak człowiek umęczy w pozytywnym sensie oczywiście.
Do tego jeszcze z samego rana.
.jpg)
